ریزش مو در زنان.

شایع‌ترین علت‌ها: (۱) آلوپسی آندروژنتیک — ارثی، هورمونی، فرق سر کم‌پشت با حفظ خط رویش، تا ۴۰ درصد زنان در طول عمر. (۲) تلوژن افلوویوم — ریزش منتشر دو تا سه ماه پس از یک محرک: زایمان، جراحی، عفونت، رژیم شدید، کمبود آهن، قطع قرص، اختلال تیروئید. معمولاً برگشت‌پذیر. (۳) نادرتر: آلوپسی آره‌آتا (سکه‌ای)، آلوپسی‌های اسکاردهنده، آلوپسی کششی از مدل موی سفت.

تشخیص: شرح حال (از کی، محرک، خانواده)، بررسی الگو و پوست سر، تریکوسکوپی، تست کشش. آزمایش خون: فریتین (ذخیرهٔ آهن، باید بالای ۴۰ تا ۷۰ باشد)، TSH، ویتامین D، روی، در صورت شک هورمون‌ها (آندروژن، پرولاکتین). بدون تشخیص هر درمانی حدس زدن است.

آنچه شواهد تأیید می‌کند: ماینوکسیدیل (۲ تا ۵ درصد، موضعی، روزانه، مداوم) در آلوپسی آندروژنتیک — اولین اثر پس از چهار تا شش ماه. جبران کمبودها (آهن، ویتامین D، تیروئید). در علت هورمونی، درمان ضدآندروژن از طریق زنان یا پوست.

PRP (خون خود) برای پوست سر: فاکتورهای رشد از خون خودتان به پوست سر تزریق می‌شود؛ مطالعات تراکم بیشتر و موی ضخیم‌تر در آلوپسی آندروژنتیک نشان می‌دهند، به‌ویژه به‌عنوان مکمل ماینوکسیدیل. سه تا چهار جلسه با فاصلهٔ چهار هفته، سپس نگهداری. در اشکال اسکاردهنده و افلوویوم فعال چندان مفید نیست.

ریزمغذی‌ها: فقط در کمبود اثبات‌شده مؤثرند. بیوتین بدون کمبود کمکی نمی‌کند و آزمایش تیروئید را مخدوش می‌کند. مکمل با دوز بالا «برای مو» بدون آزمایش خون هدر دادن پول است.

صبر: مو ماهی یک سانتی‌متر رشد می‌کند؛ هر درمان شش ماه زمان می‌خواهد تا قابل ارزیابی شود. عکس هر سه ماه زیر نور یکسان بیشتر از احساس کمک می‌کند.