تغذیه و پوست.

گلیکاسیون — قند در کلاژن: قند اضافی خون به رشته‌های کلاژن و الاستین می‌چسبد و ترکیباتی به نام AGE می‌سازد. رشته‌ها سفت، شکننده و زردرنگ می‌شوند و پوست الاستیسیته از دست می‌دهد. این روند با نوسان‌های قند خون — نوشابه، آرد سفید، شیرینی — تند می‌شود و یکی از دلایلی است که دیابت پوست را زودتر پیر می‌کند.

پوست به چه چیزی نیاز دارد: پروتئین به‌عنوان مادهٔ ساخت کلاژن (ماهی، حبوبات، تخم‌مرغ)، ویتامین C به‌عنوان کوفاکتور ضروری ساخت کلاژن (فلفل، مرکبات، توت‌ها)، اسیدهای چرب امگا ۳ برای سد پوستی و ضدالتهاب (ماهی چرب، بذر کتان)، روی برای ترمیم زخم، کاروتنوئیدها و پلی‌فنول‌ها به‌عنوان آنتی‌اکسیدان (سبزیجات رنگی، روغن زیتون، چای سبز). خلاصه: رژیم مدیترانه‌ای.

پودر کلاژن و مکمل: پپتیدهای کلاژن هضم می‌شوند و مستقیم وارد پوست نمی‌شوند؛ برخی مطالعات بهبودهای کوچکی در رطوبت و الاستیسیته پس از هشت تا دوازده هفته نشان می‌دهند که متوسط و اغلب با بودجهٔ تولیدکننده‌اند. مکمل‌ها در صورت کمبود اثبات‌شده — ویتامین D، B12، آهن — منطقی‌اند، نه به‌جای تغذیه.

الکل و نمک: الکل آب را می‌گیرد، عروق را گشاد می‌کند و خواب را مختل می‌کند؛ نمک صبح‌ها صورت و چشم‌ها را پف می‌دهد. هر دو زود نمایان و زود ناپدید می‌شوند. پیش از درمان، پرهیز از الکل مهم است چون کبودی را تشدید می‌کند.

جمع‌بندی: تغذیه پیری را کند و زمینه‌ای را که درمان‌ها روی آن کار می‌کنند بهتر می‌کند — میکرونیدلینگ و PRP به مواد ساختمانی نیاز دارند. تغذیه گودی زیر چشم را پر نمی‌کند و خط اخم را شل نمی‌کند. هر کس هر دو را ترکیب کند، بهترین نتیجه را از هر دو می‌گیرد.