لب — طبیعی.

تناسب پیش از حجم: لب‌های طبیعی نسبت لب بالا به پایین حدود ۱ به ۱٫۶ دارند (لب پایین پرتر). اگر لب بالا بزرگ‌تر از پایین شود، حس «تزریق‌شده» ایجاد می‌شود. نسبت با بینی و چانه هم مهم است: لب‌هایی که در نیم‌رخ به‌وضوح از خط بینی–چانه بیرون بزنند، مصنوعی به نظر می‌رسند.

مقدار: بار اول معمولاً ۰٫۵ تا ۱ میلی‌لیتر کافی است. بیش از ۱ میلی‌لیتر در یک جلسه به‌ندرت منطقی است؛ هر کس بیشتر می‌خواهد، بهتر است در دو مرحله با فاصلهٔ چهار هفته. لب در روزهای اول ورم می‌کند — نتیجهٔ نهایی پس از دو هفته.

تکنیک‌ها: کانتور (در امتداد لبهٔ لب) برای تعریف بدون حجم؛ بدنه (وسط لب) برای پری؛ فیلتروم و گوشهٔ دهان برای ظرافت‌ها. ژل عمیق در عضله نامرئی می‌ماند؛ خیلی سطحی، ندول یا لبهٔ سفید ایجاد می‌کند. با کانولا کبودی کمتر از سوزن.

محصول درست: هیالورونیک اسید نرم با اتصال عرضی کم که حرکت کند. فیلر سفت گونه جای لب نیست. ماندگاری شش تا دوازده ماه — لب‌ها فیلر را سریع‌تر از نواحی دیگر تجزیه می‌کنند چون مدام در حرکت‌اند.

«لب اردکی» و مهاجرت: از مادهٔ زیاد، لایهٔ نادرست یا پر کردن مکرر بدون وقفه. ژل از لبهٔ لب به لب بالا می‌رود («سبیل فیلر»). اصلاح: حل کردن با هیالورونیداز، وقفه، شروع دوباره با کمتر.

لب از ۴۰ سالگی: اینجا معمولاً بحث حجم نیست، بلکه رطوبت، خطوط ریز و لبهٔ به‌داخل‌چرخیدهٔ لب. اسکین‌بوستر یا مقدار بسیار کم روی کانتور طبیعی‌تر از پری عمل می‌کند.