درمان جای آکنه.

سه نوع اسکار: یخ‌شکن — باریک، عمیق، نوک‌تیز؛ باکس‌کار — پهن‌تر، با لبهٔ تیز، مثل پانچ‌شده؛ رولینگ — صاف، موجی، از چسبندگی در عمق. به آن‌ها قرمزی (خودبه‌خود می‌رود) و لکهٔ رنگدانه‌ای (بافت اسکار واقعی نیست) اضافه می‌شود. بیشتر افراد ترکیبی دارند.

میکرونیدلینگ: روش پایه برای اسکارهای رولینگ و باکس‌کار کم‌عمق. سوزن‌های ظریف آسیب‌های ریز کنترل‌شده ایجاد می‌کنند، پوست کلاژن جدید می‌سازد و طی ماه‌ها هموار می‌شود. سه تا شش جلسه با فاصلهٔ چهار تا شش هفته؛ اولین بهبود پس از جلسهٔ دوم، نتیجه تا یک سال پخته می‌شود. ترکیب با PRP اثر را تقویت و قرمزی را کوتاه می‌کند.

PRP: فاکتورهای رشد خون خود، معمولاً روی پوست نیدل‌شده یا تزریقی. به‌تنهایی ضعیف‌تر، به‌عنوان مکمل منطقی.
فیلر هیالورونیک: برای اسکارهای عمیق منفرد رولینگ یا باکس‌کار: ژل کف اسکار را بالا می‌آورد. فوراً دیده می‌شود، شش تا دوازده ماه می‌ماند. برای اسکارهای ریز متعدد مناسب نیست.

سابسیژن: کانولا چسبندگی‌های زیر اسکارهای رولینگ را آزاد می‌کند؛ اغلب با فیلر یا PRP ترکیب می‌شود. روش پزشکی، بسیار مؤثر برای این نوع.
لایه‌برداری (TCA): برای اسکار یخ‌شکن با تکنیک CROSS به‌صورت نقطه‌ای و با غلظت بالا — چند جلسه، فقط پزشک.
لیزر (فرکشنال، CO2): مؤثر اما با زمان بهبود طولانی‌تر و خطر رنگدانه؛ در ویوا درم ارائه نمی‌شود، در صورت نیاز ارجاع.

پیش‌نیازها: آکنه باید خوب شده باشد — التهاب فعال منع مصرف است. پس از ایزوترتینوئین شش ماه فاصله. پوست‌های تیره‌تر به تنظیمات محافظه‌کارانه‌تر نیاز دارند به‌دلیل خطر رنگدانه.

انتظار واقع‌بینانه: بهبود ۳۰ تا ۶۰ درصدی نتیجهٔ خوبی است؛ پوست صاف‌تر می‌شود، در نور کناری اسکارها معمولاً قابل تشخیص می‌مانند. هر کس «بدون اسکار» وعده دهد، زیاده‌گویی می‌کند.